İlk okuyacağım Orhan Pamuk kitabı dediğimde -aaa çok ayıp dedi arkadaşım.
Elif Şafak gibi Orhan Pamuk'a karşı da ön yargılıydım.Ama şu an bütün Orhan Pamuk kitaplarını okumak istiyorum. Pamuk bana karanlık,sıkıcı,aydın bunalımları yazarmış gibi geliyordu hep.Bir kitabını okuyup genelleme yapmak çok yanlış tabii zira yazar, Benim Adım Kırmızı için en iyimser kitabım demiş. Bir yazarı tanımaya en iyimser kitabından başlamakta diğer kitaplarından birkaçını okumayı garanti ediyor.
Benim Adım Kırmızı,Osmanlı zamanında geçiyor. Nakkaşlığın,nakkaşların ekseninde doğu batı, eski yeni, usta çırak ilişkilerini aşk ve cinayetle iç içe işliyor. Bazıları kitabı yarım bıraktığını söylesede benim için bir çırpıda okunan bir kitap oldu.İçinde küçük,güzel hikayeler barındıran, bir çok şey öğrenilebilecek güzel bir roman.
İşlenen bir cinayetin katili bulma çabası gibi görünse de romanı okurken katilin kim olduğuyla pek ilgilenmiyorsunuz, bu da bence yazarın tam da istediği şey. Cinayetin peşinden giderken polisiye romanı gibi gelse de tarihin içine,nakkaşların dünyasına girince kaybolup gidiyorsunuz. Ama sonunda katilin kim olduğunu da öğreniyorsunuz.
Romanın eleştirdiğim tarafı ise oğlancılığın üstünde fazla durulması. Sanki çok yaygınmış,ustalığın yolu diğer ustanın yatağından geçermiş gibi bir izlenim verilmiş. Bir de erotik,cinsel içerik biraz fazla.Kıvamında kullanılınca romana zenginlik veren cinsellik bu romanda gereksiz fazlalıkla ve açıklıkla verilmiş diye düşünüyorum. Bazı bölümlerde fazlaca uzatılmış,sıkabiliyor.
Sonuç olarak okunması gereken,güzel bir roman.
