Bu aralar

Ülke karışık, ben karışık bu aralar. Servis kaldırıldığı için, halkın arasına karışıp otobüslerde eziyet çekiyorum bu aralar. Yok artık öyle servisin rahat koltuğunda elinde kitap , otobüste yek vücut olanlara bakmak. Artık ben de sizdenim yek vücutlar. Ee bu olay en çok kitap okumamı vurdu, çok nadiren oturabildiğim için bir kitabı bitirmem uzun zaman alıyor. Buna da şükür diyorum. En son Ve Hipopotamlar Tanklarında Haşlandılar isimli Beat kuşağı romanını okudum. Akıcı, ilginç bir roman. Değişiklik isteyenlere tavsiye ederim. Ondan önce de Yaşlılık'ı okumaya çalıştım ama ne mümkün! Ne konusu ne anlatımı ilgimi çekmedi, ancak yarısına kadar gelebildim. Şimdi nasıl bitireceğimi bilemediğim Oblomov var. Kalın kitapları çantada taşımak ayrı bir eziyet.

İşyerinde azaltma var bu aralar, şimdilik bana vurmadı toto ama her an her şey olabilir. Ama dip dibe olup, birbirimizin yüzüne bakmadığımız kişiye vurdu bu toto. Sevinmedim gittiğine ama rahatlamadım desem yalan olur. İnsanın sevmediği biriyle burun buruna olması psikolojik işkence resmen.  Neyse bu aralar böyle işte...  He bir de dikiş kursuna başladım sanki çok becerikliymişim gibi. Ama ne yapalım heveslendim bir kere. Belki bir şeyler çıkarabilirim ortaya.

A dostlar ben üzgünüm bu aralar. Çoktandır aklımda olan ama konduramadığım acı gerçekle dün yüzleştim maalesef. Kitaplarım, canım kıymetlilerim çöpü boylamış.Kocaman bir kitaplık hayaliyle özenle okuyup,koruduğum kitaplarım hain bir tadilat sebebiyle İstanbul'un bilinmeyen bir çöplüğüne gitmiş.Çoktandır çatıdadır bir ara bakarız diye oyalanıp durmuşum meğerse, ta ki dün -Yeter artık, görmek istiyorum kitaplarımı diyene kadar. Gittim ama göremedim.Ben oturur bir güzel ağlardım ama ağlamadım. İçim acıdı, canım sıkıldı. Ne yapalım hepsini yeniden alacağım. Kimse kitaplık hayallerimi bozamaz, hain oyunlar beni yıldıramaz.

Denk olmasa da başka bir kayıp daha yaşadım. Aman da ne güzel yaz geldi deyip kendimi mağazalara attım, bir iki güzel şey alıp, ellerimde poşetler sallana sallana otobüse bindim. Eve gelip yeni cicilerimi gösteriyordum ki o da ne!!! bir poşetim yok evet yok anladım ki otobüste unutmuşum. Hemen aradım,sordum fakat yok. E kim bırakır yeni alınmış giysileri. Onlar içinde bir bardak su içtim tabii.

Can sıkıntımı Marquez'in geçireceğini umut ederek Yüzyıllık Yalnızlı'ğa verdim kendimi. Bakalım neler olacak....

Ruh hali

Açıkça söylenmemiş ama yönü belli cümleler, belki de karşı taraftakinin dengesini görmek için söylenmişler. Zira bir başkası için daha da güzel söylenebilen hatta daha da güzeli; yazılabilen cümleler. Önce uçurtan sonra dibe geçirten cümleler. Birisi için " birbirimize mecbur olacağımız bir felaketin şu an bizi bulmasını isterdim" diye düşünebilmek bile yönü belli cümlelerin yön değiştirdiğini gösterir. Ne denir ki bu güzel temenni karşısında ? 

Vurulan dipten hızla yukarı çıkma isteği var içimde...