Ne kadar yavan kalır düşünmemeye çalış cümlesi
Ne kadar anlamsızdır yaşadığın acının kıyısından bile geçmemiş olanların
Seni anlıyorum demesi
Bir o kadar soğuktur teskin edici cümleler, hiçbir yardımı olamayacak kelimeler dizesi
Seni, en iyi yüzünde her geçen gün sayıları artan sivilcelerin anlar
Onları kıyıp sıkamazsın, kendi kendilerine yok olmalarını beklersin
Tıpkı zamanın acını, kırgınlığını dindirip bilinçaltının derinliklerine sürükleyeceği gibi
Sivilcelerinde derinin altında bir başka sıkıntıya kadar nadasa bırakılacaktır.
27 Şubat 2010 Cumartesi
Hayatımıza giren,yakınlık kurduğumuz her insandan bir alışkanlık kalıyor üstümüze.O insan varlığıyla değilse de alışkanlıklarıyla vücut buluyor yaşamımızda.Mesela birisi çok mantıklı davranırdı,çok sakindi,çocukça heyecanlarına yenilmezdi.Onu heyecanlandırmak için elimden geleni yapardım ama hep kaskatı olurdu,heyecanını yüzüne yansıtmamayı çok iyi becerirdi.Bende ötekine karşı böyleydim artık.Kaskatı olan bendim artık,o ise en olmadık şeylere çocukça heyecanlar duyar benden de aynı heyecanı beklerdi.Benim birisine dediğim neden bu kadar duyarsızsın,tepkisizsin senin ruhunu çalmışlar sözlerini artık öteki bana söyler olmuştu.Ben ise miras alışkanlığıma şaşar olmuştum.
Çocukluk arkadaşım hep farklı düşünürdü, ne desem mutlaka o başka şey söylerdi. Çok kızardım ona neden benimle aynı fikirde değilsin derdim,hep benim düşünmediğim görmediğim taraftan bakardı konulara.Ona kıza kıza yıllar geçti aradan, şimdide diğerleri bana kızıyor.Onların bakmadığı yöne baktığım için muhalefet damgası yiyorum çoğu zaman.
Ötekinin çocukça hareketleri, şımarıklıkları vardı. Dudağını büzer sesini inceltir boyuna bakmadan şirin gözükmeye çalışırdı. Zaman zaman sevimli bulsam da çoğunlukla komik ve gereksiz bulurdum tavırlarını. Şimdilerde kendimi aynı komik tavırlar içinde bulunca gülümsüyorum.
Birisi heyecansız olmaya çalıştığı için çok da duyarsızdı,80 günde devri alem yapsa bana anca 100.gün söylerdi. Öteki sinir olurdu bu hallerime.
Çocukluk arkadaşım hep farklı düşünürdü, ne desem mutlaka o başka şey söylerdi. Çok kızardım ona neden benimle aynı fikirde değilsin derdim,hep benim düşünmediğim görmediğim taraftan bakardı konulara.Ona kıza kıza yıllar geçti aradan, şimdide diğerleri bana kızıyor.Onların bakmadığı yöne baktığım için muhalefet damgası yiyorum çoğu zaman.
Ötekinin çocukça hareketleri, şımarıklıkları vardı. Dudağını büzer sesini inceltir boyuna bakmadan şirin gözükmeye çalışırdı. Zaman zaman sevimli bulsam da çoğunlukla komik ve gereksiz bulurdum tavırlarını. Şimdilerde kendimi aynı komik tavırlar içinde bulunca gülümsüyorum.
Birisi heyecansız olmaya çalıştığı için çok da duyarsızdı,80 günde devri alem yapsa bana anca 100.gün söylerdi. Öteki sinir olurdu bu hallerime.
Sana dair hiçbir iz kalmadı hayatımda.Gönderdiğin yüzlerce mesajdan biri bile yok telefonumda,sadece mahkeme günü ve saatini bildiren mesajını saklıyorum o günden sonra onuda sileceğim.Oysaki sil sil bitmezdi mesajların,birini silerken hemen bir yenisi beliriverirdi ekranda.Yine yüzlerce mailinden hiçbiri kalmadı.Önce hepsinin okuyarak silmeyi denedim sonra baktım acı çekiyorum hepsini bir kalemde işaretleyip tümünü sili seçip siliverdim.Özenle çektirdiğimiz resimlerden galiba biryerlerde bıraktım ama onlarada aylardır bakmıyorum,çerçeveli bir resmimiz kaldı hani senin üstünde damatlık bendede gelinlik vardı işte o çerçeveli resmi ters çevirip naylon bir poşete koyup dolabımda göremeyeceğim biryere koydum üstünede pijamalarımı koydum.Elim varmıyor onu kırmaya,galiba resmi içinden çıkarıp çerçevesini başka şekilde değerlendiririm.Şimdi hatırladım aslında o resim aynı zamanda saattide,artık olmayan evimizin salonunda asılıydı.Vakti haber veriyordu bize,tabii o zamanlar geri sayımda olduğumuzu bilemezdik.Bilseydik ne değişirdi ? işte ben de onu bilmiyorum,galiba hiçbirşey değişmezdi.Kadere hangi kul karşı gelmiş ki.Belki bir daha gelinlik giyemem diye yanımdan seni kesip resmimi saklayacağım.Belki de hiç doğmayacak çocuklarıma gösterip,anneniz güzel bir gelin olmuştu derim.Aslında en iyisi senin gibi yapmak biliyorum,ilk sinir anında herşeyi tek tuşla silmek,bütün resimleri yırtmak,kesmek,biçmek çöpe atmak.Sen seversin sinirine alet etmeyi güzel şeyleri.Keşke bende sinirimi alet edip yakıp döksem sonrada affedilmeyi bekleyebilsem.Aramızdaki fark burda yatıyor galiba sen sinirini kullanıyorsun yapmak istediğin şeyler için,bense istemediğim şeyler yapmamak için sinirime hakim oluyorum ama affedemiyorum.1 Şubat 2010 Pazartesi
Zıtlık
Akrep üstü ikizler olduğum için galiba durağan şeylerde oluşan farklar hoşuma gidiyor.Pek anlatamadım en iyisi örneklemek.Mesela bu sabah güneşi gördüm ve çok mutlu oldum,güneş içimi açtı.Kış çok sevdiğim bir mevsimdir ama kışın açan güneşi de çok severim.Kışı severim diye hep soğuk hep kar olsun istemem.Eğer yazı daha çok sevseydim o zaman da hep sıcak olsun istemezdim yazın ortasında kar yağsa bu çok hoşuma giderdi.Sanırım en doğru tanımlama şu olur,zıtlıkları bir arada seviyorum.Mesela kimisi tatlıyla tuzluyu karıştırmaz,hatta bazılarının kahvaltıda yemek sırası bile vardır.Önce tuzlular sonra bir bardak çay,ardından sıra tatlılarda.Oysa benim en sevdiğim şeylerden biri de tatlıyla tuzluyu bir arada yemektir.Müthiş haz alırım bu tattan.Kimisi değişimlerden hiç hoşlanmaz,eşyaların yeri hep aynıdır.Elini atar ve aradığını bulur çünkü yıllardır aradığının yeri değişmemiştir.Oysa kimi de benim gibi zırt pırt yer değiştirtir eşyalara,onlarla oyun oynar hoşuna gider.Mümkün olsa işyerinde de masamı bir o yana bir bu yana değiştireceğim.Farklar güzeldir,renk katar insanın hayatına.Ve kendimce bir zırvalamamı söylemek istiyorum,değişimi ve zıtlıkları seven insanlar renkleride severler,hayatlarında renklere yer verirler ve daha renkli insanlardır.Değişimden kaçanların ise renkleri siyah gri gibi koyu tonlardır.Kolay kolay değişmezler.
28 Ocak 2010 Perşembe
Arada
Onları izlerdim televizyonda o kadar çok bilirlerdi ki,herşey hakkında fikirleri vardı.Çok gezmişler,çok okumuşlar dolayısıyla da çok biliyorlardı.Ben de onlar gibi olmak istiyordum.Ama ben ve benim gibilerin istediği şey sadece başka bir odanın kapısını açmak gibidir.Evet dünyanın senin bulunduğun odadan ibaret olmadığının farkındasındır diğer odaların kapısını açarsın ama sadece bir görünüp çıkarsın.Orada yaşamaya alışkın değilsindir,yapamazsın.Onlar hiç bilmediğin terimlerden,artistlerden,şarkıcılardan bahsederler.Sen ise o isimleri ya biryerlerden duymuş ya da ilk defa duyuyorsundur.Bir süre o odada yaşamaya çalışırsın ama aradaki farklılıklar buna engel olmaya başlar.Tekrar boynun bükük kendi odana dönersin.Ama orada da seni anlamazlar.Yabancı olursun onlara.Peki şimdi yerin neresidir.Başka bir oda arada bir oda bulmak lazım.
26 Ocak 2010 Salı
Vahşet Tanrısı
tiyatroKıgınlıklar,kızgınlıklar,atıp tutmalardan sonra iki kişi fire vererek bütün kızları topladım tiyatroya götürdüm.Oyunumuzun adı Vahşet Tanrısı.Dizilerden tanıdığımız isimler olunca sıkılmayacaklarını düşündüm zira hadi şuraya gidelim şunu yapalım deyip milleti ayaklandırıp üstüne bide ahali aktiviteyi beğenmeyince hem organize eden açısından hem de katılımcılar açısından sıkıcı bir durum oluşuyor.Fikir sahibi kişi kendini ev sahibi hissedip herkesi memnun etmeye çalışıyor.Oyun çıkışı arkadaşlarım teşekkür edince amacıma ulaşmış oldum.Oyunun konusuna gelince iki ailenin çocukları kavga etmişler ve birinin evinde toplanıp bu konuyu konuşuyorlar,konuşmaya çalışıyorlar.Zaman zaman kendi aile sorunlarına değiniyorlar eğlenceli bir şekilde.Kimi zaman küfür kimi zaman argo kelimeler kullanılıyor ve kahkahayı garantilemiş oluyorlar.Kadın oyuncuların mimikleri çok komikti,oyunun en komik taraflarını oluşturmuştu.Özellikle Aşkı Memnu'dan bildiğimiz Zerrin Tekindor'un mimikleri,tavırları çok eğlenceliydi.Hele bir kusma sahnesi var ki Zerrin Tekindor o vücut hareketini nasıl yapıyor diye düşünüyorsunuz,bence öylece kalabilmek zor gibi gözüküyor.Oyun çok anlamlı,iyi bir konusu olan bir oyun değil ama eğlenmek için izlenmeli.Oyuncular çok başarılı.
Vahşet Tanrısı
Yazan: Yasemin Reza
Çeviren: Zeynep Avcı
Yöneten: Celal Kadri Kınoğlu
Dekor Tasarım: Serpil Tezcan
Giysi Tasarım: Serpil Tezcan
Işık Tasarım: Ayhan Güldağları
Asistanlar: Başak Özyönüm, Melissa Toklu
Sahne Amiri: Mehmet Dağlı
Kondüvit: Nil Nuran Tanrıseven
Işık Kumanda: Abdullah Basık
Rol Dağılımı:
Ülkü Duru, Zafer Algöz, Zerrin Tekindor, İşdar Gökseven
Konu:
Çocukları kavga etmiş olan iki aile “medeni bir uzlaşmaya varmak” istemektedir. “Kibarca” konuşmaya başlarlar aralarında. Ama sonunda kıyamet kopar. Çünkü hayatları farklı mutsuzluk biçimlerinden oluşan bu dostlarımız şu gerçeği bilmiyorlardır: İnsan aşkı ve evliliği hayalleriyle –yeteneğiyle- yaratır ve karakteriyle mahveder.
Karakter kaderdir!
Ve çocuklar evden çıkıp “hayata karışırlar”.
Vahşet Tanrısı
Yazan: Yasemin Reza
Çeviren: Zeynep Avcı
Yöneten: Celal Kadri Kınoğlu
Dekor Tasarım: Serpil Tezcan
Giysi Tasarım: Serpil Tezcan
Işık Tasarım: Ayhan Güldağları
Asistanlar: Başak Özyönüm, Melissa Toklu
Sahne Amiri: Mehmet Dağlı
Kondüvit: Nil Nuran Tanrıseven
Işık Kumanda: Abdullah Basık
Rol Dağılımı:
Ülkü Duru, Zafer Algöz, Zerrin Tekindor, İşdar Gökseven
Konu:
Çocukları kavga etmiş olan iki aile “medeni bir uzlaşmaya varmak” istemektedir. “Kibarca” konuşmaya başlarlar aralarında. Ama sonunda kıyamet kopar. Çünkü hayatları farklı mutsuzluk biçimlerinden oluşan bu dostlarımız şu gerçeği bilmiyorlardır: İnsan aşkı ve evliliği hayalleriyle –yeteneğiyle- yaratır ve karakteriyle mahveder.
Karakter kaderdir!
Ve çocuklar evden çıkıp “hayata karışırlar”.
25 Ocak 2010 Pazartesi
Kimi insanlar vardır gözünüzün içine bakarak konuşur,kelimelerinizi kaçırmadan dinlerler.
Kimi insanlar vardır siz konuşurken siz hariç heryere bakarlar,karşıdaki adamı süzerler,aynaya bakıp güzeliklerini seyrederler.Cümlenin tam ortasında sussanız bile anlamazlar.Siz sadece dekorsunuzdur,sadece orada varsınızıdır o kadar.
Kimi insanlar vardır özen gösterirler size bir soru sorsanız hemen cevap verirler,ilgilenirler sizinle.
Kimileri vardır yanında ağlarsınız geçer geçer boşver der geçer giderler yanınızdan.
Geçen sene dost bildiklerimi çok sorguladım bu senede bu sorgulama devam ediyor.Ama en çok kendimi sorguluyorum,insanlara özen göstererek değer vererek yanlış mı yapıyorum diyorum.Biryerlerde yanlışlık olmalı ki anlatamıyorum kendimi.Derdimi anlatmak için çabalıyorum,zaman zaman hırçınlaşıyorum ama anlatamıyorum.Bazen hepsini silip hepsinin derdinden kurtulup yalnız kalmak istiyorum ama bu seferde yalnızlıktan korkuyorum.İnsanın doğumgününü kutlayan biri olmalı diyorum,arada buluşup kakara kikiri yapacağı birileri olmalı diyorum.Ama ben, bu dost bu arkadaş diye ayıramam ki.Dostum olmayanla paylaşamam derdimi,dostum olmayandan zevk alamam ki.Bu iki çizgiyi birbirnden ayırdığımda daha mutlu olacağım biliyorum.2010 yılının amacını belirledim.Dostumu arkadaşımı ayıracağım.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



