tiyatro etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tiyatro etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Ekim 2013 Pazar

Nehir; Hira Tekindor çevirisiyle, Ayça Bingöl, Canan Ergüder, Haluk Bilginer





Özel tiyatrolara fahiş fiyatlarından dolayı pek gitmem. Devlet ve şehir tiyatrolarında da iyi oyun bulabilmek oldukça zor. Aklımda kalan oyunlar Ful yaprakları, Profesyonel, Sokrates’in son gecesi ve özel tiyatroda oynayan Mucizeler Komedisi sadece. Yine de her sene birkaç oyun izlerim. Bu sene başlangıcı biraz tuzlusundan yaptım. Oyun atölyesinin Nehir oyunuyla. Herşeyden önce Haluk Bilginer’i izlemek bir zevk. Küçük bir salonda 3.sıradan izledim, elimi uzatsam tutacaktı hani :)  Sesi, tarzı, tipiyle oldukça etkileyici bir adam. Bir kahve içsek, biraz konuşsak aşık olabilirdim sanırım. Bir de Ayça Bingöl’ün bacaklarına bayıldım, çok güzeller :)

Gelelim oyuna; bildik sıradan bir konunun, bir adamın ayrıldığı veya ölen eski sevgilisini hayatına giren yeni kadınlarda araması, onunla olan macerasını tekrar etmesinin anlatımı. Oyunda fazlaca argo kullanımı açıkcası beni rahatsız etti. Yerli yerinde olunca argo, müstehcenlik oyuna, hayata ayrı bir tat katıyor. Ama gereksiz kullanılınca da tam tersi bir etki yapıyor. Oyunculuklara söylenecek bir laf yok elbette sadece en sonda çıkan 4. oyuncu çok alakasız olmuş. Sanki setten birini nasılsa 2 dakikalık bir rol deyip yaka paça oyuna sokmuşlar gibi duruyordu. Konu çarpıcı olmayınca ve 1 saat gibi kısa süren bir oyun olunca insan verdiği paraya üzülüyor. Bildiğiniz gibi özel tiyatro fiyatları öyle her ay gidilebilecek gibi değil. 50 tl normal fiyatı, indirimli seans fiyatı ise 35 tl. İyiki de 35 tl vermişim ki ona bile üzüldüm.Tek tesellim Haluk Bilginer’i dünya gözüyle görebilmek oldu.

Ve tam Türk insanın yapacağı şeyi yaparak oynadığı rolle Bilginer’i özdeşleştiriyorum. Evet oyundada kadınları aldatan bir erkeği canlandırıyordu, gerçek hayatında da pekde bunun dışında biri olmadığını biliyoruz. Oynarken çokda zorlanmamıştır sanırım.

Sonuç olarak, ben Haluk Bilginer’i ne olsa izlerim diyorsanız gidin ama tiyatro benim için daha mühimdir paramın hakkını almak isterim diyorsanız bence verilen paranın karşılığını vermeyen bir oyun. Konu sıradan olunca oyunun süresini uzun tutup biraz daha farklılıklar katmak gerekir diye düşünüyorum.

Not: Ahşap dekor çok güzeldi.


7 Nisan 2013 Pazar

Oyun, Samuel Beckett

Murphy, Beckett'in okuduğum tek romanı. Farklı, anlaması güç, oldukça öznel bir roman olduğunu düşünüyorum. Deneysel bir roman olmalı ve normal edebiyat okuyucusu için yazılmamış olabilir. Ya da bazı romanlar gibi profesyonel okuyuculuk gerektiriyor. Neticede benim için gizemini koruyan bir roman.

Genelde gitmeyi düşündüğüm oyunlara kim ne demiş neyi anlatıyor diye kısaca bakarım. Bu sefer bunu atlamışım ama oyunun broşüründe Samuel Beckett adını görünce sıra dışı bir oyun izleyeceğimi biliyordum. Oyunun adı oyun. 15 oyuncuyu 15 pencerede düşünün. Karanlık bir ortam önce kafalar gözüküyor. Sonra konuşmalar, biri susuyor diğeri başlıyor. Anlatması oldukça zor fakat şunu söyleyebilirim, bence müthiş bir performans gerektiriyor. Zamanlama oyunun kilit noktası zira oyunculardaki veya ışıktaki küçücük bir aksama bile ritmi bozar. Oyun, bir tiyatrodan ziyade sahne performansı gibi yani gittiğinizde klasik bir oyun beklemeyin. Bu nedenle 40-50 dakika civarı süren kısa bir performans. İlginç bir sahne gösterisi izlemek isteyenler için tavsiye ederim.

17 Aralık 2012 Pazartesi


Hafta sonu, devlet tiyatrolarında oynayan Sezuan'ın iyi insanını izledim. Alman Bertolt Brecth'in yazdığı bir oyun. Yazıldığı gibi okunduğunu düşünüyordum meğerse Sıjuan gibi bir şeydi yanlış hatırlamıyorsam okunuş şekli. OYuna girerken uyarı dikkatimi çekti " bu oyunda tütün ve tütün mamülleri kullanılmaktadır" Niye yazmışlar ki deyip salona girdim. Bazı bölümlerde sigara içiliyordu hatta şarabın bile gerçek olduğunu düşünüyorum. Eeee olabilir, zaten çocuk oyunu değil ki ! Salonda duman içinde kalmadı koku falanda yoktu. Her şey oldukça normal yani. Pazartesi internet haberlerine bakarken gördüm, oyuncular daha önceki tarihteki oyunda kapalı alanda sigara içtikleri için ceza almışlar. Kimlikleri istenmiş ama vermemişler. Ceza kime yazıldı bilmiyorum. Belki de kapıda dikkaitim çeken yazı bu cezadan sonra yazılmıştır. Konuyla ilgili bugün Cengiz Semercioğlu'nun yazısı vardı. Diyor ki ; "tecavüz sahnesinde gerçekten tecavüz mü ediliyor ?  sigarayı yakmasaydınız veya elektronik sigaralar kullansaydınız." Bunlarda olabilirdi tabii ama içilen bir iki sigaranın izleyicleri rahatsız etmediğini düşünüyorum. Kimseden konuyla ilgili şikayet duymadım.

Oyuna gelince gayet güzeldi, sağlam bir din eleştirisi yapıldığını düşünüyorum. İlk başta tanrıların sakat olarak sahneye çıkmasından sinyallerini açıkca veriyor zaten. Hareketli ve anlamlı bir oyun. Diğer tüm oyuncular ve başroldeki Zeynep Ekin Öner çok iyi performans sergiledi, sadece biraz fazla bağırıyor :)
Devlet tiyatrolarında iyi oyun izlemek pek zor. Bazılarında uyuklamışlığım bile var. İzlenebilecek güzel bir oyun kaçırmayın derim.

Sezuan'ın İyi İnsanı

Cengiz Semercioğlu yazısı



7 Mayıs 2012 Pazartesi

Herkesin Bildiği Sırlar

Bir adam, bir kadın. Ayrı evlerde yaşamaya başlamış bir çift. Kadın eşyalarını almak üzere eve gelir ama neyazık ki ya da iyi ki fırtınalı bir gündür. Bu havada gidemez ve hesaplaşma başlar. Klasik kadın, erkek hikayesi.
İzlerken kendinizden bir şey bulmamanız mümkün değil.

Erkek, entellektüel, sıradan olmayan, sanatçı ruhlu ve muhtemelen koç burcu :) (Nedense bana öyleymiş gibi geldi)

Kadın, erkeğe göre daha mantıklı, plaza insanı, belki daha sıradan biri de diyebiliriz. (Burcu konusunda bir fikrim yok :) Sabit bir burç olma olasılığı yüksek )

Ve nasıl buraya geldik, birbirini çok seven, çok eğlenen, keyifli vakit geçiren iki insan nasıl bu noktaya geliyor, en önemlisi de neden ? Oyun bu sorunun cevabını veremiyor maalesef, herkesin zaman zaman kendine sorduğu, işin içinden çıkamadığı sorunun cevabını.
Keşke cevabı alıp, sırrı öğrenip çıkabilseydik ama varsa bir cevap kendimiz bulmamız gerekiyor galiba.

Detay


16 Nisan 2012 Pazartesi

Sidikli Kasabası Müzikali

Mesane baskısına son!!!!


Müzikallerin enerjisi başka oluyor.Kalabalık oyuncular,müzik,neşe,şarkı seyirciye iyi geliyor. Oyunumuz, Sidikli'de geçiyor,su sıkıntısının artmasıyla birlikte evlerdeki tuvaletler kapatılıyor ve umumi tuvaletler açılıyor.İdrar yolları denetim şirketi tarafından işletilen bu tuvaletlere de parası olanlar girebiliyor.Param yok şöyle kuytu bir köşe bulsam falan da diyemiyorsunuz yakalananlar hemen Sidikli kasabasına gönderiliyor.O kasaba bir muamma,bilinmez.Gidenlerin başına tuhaf şeyler geldiği düşünülüyor.Aşkın etkisiyle başlayan isyanla birlikte bu muamma çözülüyor ve yeni düzen geliyor. Bakalım bu yeni düzen kasaba sakinlerini mutlu edecek mi?

Oyun,eğlenceli zaman zaman baya güldürüyor. Genç oyunculardan oluşan kalabalık bir kadrosu var. Dekor,orkestra,müzikler gayet keyifli. Genel olarak su sorununa değinilse de sonunda hayatın gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz. Salt iyilikle işler çözülür mü?


Detaylı bilgi

14 Mart 2011 Pazartesi

Karanlık İşler

Bu sene Dt'nin tüm oyunlarını göreceğim sanırım :) Yeni oyunumuz Karanlık İşler. Eğlenceli,keyifli bir oyundu.Daha fazla güldüğüm oyunlar olmuştu ama bu oyununda bazı sahneleri oldukça komikti. Özellikle Aydın Şentürk'ün oynadığı bir bölüm...

Tüm oyunculuklar her zamanki gibi muhteşemdi,tavsiye ederim...

Not: Cevahir 2 salonunda izleyecekseniz en arka sıradan almayın sakın,sahneyi görmek için öndeki koltuğa dayanmak zorunda kalıyorsunuz.

Karanlık İşler
Yazan: Robin Hawdon
Çeviren: Özcan Özer
Yöneten: Mutlu Güney
Dekor Tasarım: Suar Şeylan
Giysi Tasarım: Nalan Alaylı
Işık Tasarım: Önder Ay
Asistan: Mevra Ustaoğlu

Rol Dağılımı:
Levent Özdilek, Ali Murat Altunmeşe, Tolga Evren, Selçuk Kıpçak, Evren Kardeş, Aydın Şentürk, Özlem Ünaldı


Konu:
Mafya babasının sevgilisi olan dansçı kız Mandy, sabah uyandığında geceyi birlikte geçirdiği yeni tanıştığı Garry’yi hala koynunda bulunca paniğe kapılır. Çünkü mafya babası haftanın hâsılatlarını almak için eve gelmek üzeredir ve kızın bir başkasıyla ilişkisi olduğunu öğrenirse bu ikisi için de pek hayırlı olmayacaktır. Bu sırada eve gelen komşusu Tania, çalıştığı restaurantın hasılatının bir kısmını kumarda kaybettikten sonra kalanını getiren Terry ve üstüne gelen mafya babası Koca Mack ile koruması Dozer olayların içinden çıkılmayacak kadar karışmasına neden olur. Çılgın bir mafya komedisi. Kahkaha dolu bir akşam geçirmek isteyenler.

http://www.devtiyatro.gov.tr/web/oyunlar/oyun1033.html

16 Şubat 2011 Çarşamba

Profesyonel

Nihayet gidebildim,nihayet yer bulabildim ,arkalardan da olsa buldum işte... Eğlenceli ama bir o kadar da hüzünlü bir senaryo,muhteşem oyunculuklar...Ah keşke ön sıralarda olabilseydim de Yetkin Dikinciler'in seyirciyle olan küçük,şirin mimiklerine de bende mahzur kalsaydım. Bir an oyun interaktif bir biçime dönüşecek sandım,daha oyunun başında seyircilerden birinin hapşırması üzerine sessizce çok yaşa dedi Yetkin Dikinciler. Bİraz gülüp, güldürdükten sonra parmağıyla işaretini yaptı,salonu oyuna davet eder gibiydi. Ve gayet profesyonelce oyuna devam etti. Ama zaman zaman mimikler,gülümsemeler,bakışlar seyirciye yöneldi,orada bizlerin farkındaydı,profesyonel  oyuncular ama aynı zamanda seyirciye farkındayım sizde buradasınız diyen oyuncular.Eğlendikleri o kadar belliydi ki seyirci için bu çifte katmerli bir eğlenceye dönüştü böylece.

Bülent Emin Yarar muhteşemdi,upuzun bir Yetkin Dikinciler yanında çok sevimli duruyordu. Çok iyi bir takım olmuşlardı. Birbirlerine yakınlaştıkları sahneler oldıkça eğlenceliydi.Tiyatronun böyle bir güzelliği var işte televizyonda gördüğünüz ama fazla dikkatinizi çekmeyen oyuncular tiyatro sahnesinde devleşiyorlar ve artık o oyuncu aklınızdan çıkmıyor,bir dahakinde televizyonda da onu dikkatle izliyor,bir kere daha hayran oluyorsunuz.

İşin özü gidin ve izleyin,keyifli saatler geçirin.

Not: Beyoğlu Küçük Sahne'de izleyecekseniz koltuk numaraları 1,3,5,7 diye gidiyor 11'den sonra da 12 geliyor sanırım,bizim gibi arayıp durmayın :)

Profesyonel

Yazan: Duşan Kovacevic
Çeviren: Başar Sabuncu, Bilge Emin
Yöneten: Işıl Kasapoğlu
Dekor Tasarım: Nurettin Özkönü
Giysi Tasarım: Gülümser Erigür
Işık Tasarım: İ. Önder Arık
Müzik: Cenap Oğuz

Rol Dağılımı:
Bülent Emin Yarar, Yetkin Dikinciler, Gülen Çehreli, Cenap Oğuz

Konu:
Dünyaca ünlü Sırp yazar Duşan Kovaçevic, Yugoslavya’daki büyük dönüşümden önceki ve sonraki toplumsal-politik yaşamı, bir entelektüelin yaşamöyküsü içinde, karakomedi türünde ve ironik bir üslupla anlatıyor. 40 yaşlarında bir edebiyat adamı, bir sekreter ve bir gizli polisin süprizlerle dolu soluk soluğa izlenecek hikayesi.

28 Nisan 2010 Çarşamba

Ne Dersin Azizim

Bu sene Devlet Tiyatroları'nın tüm oyunlarını izlemeye adadım kendimi sanırım.Profesyonel'e Konya gezisinden dolayı gidememiştim,çok güzel bir oyunmuş.Zaten oyun hiiççç önemli değil.Yetkin Dikinciler sahnede sadece dursa bile öylece izlenir.Allah neler yaratıyor deyip oyunumuza geçiyorum.

Birkaç arkadaşımın kanına girerek baya önceden oyuna biletleri aldım.Aziz Nesin'in oyunu olduğu için iyi bir oyun olduğunu düşünerek bütün kızlar toplanıp gittik.Yine kalabalıktı tiyatro.Arkadaşım çok şaşırdı bu sanat aşkına.Alışırsın deyip geçiştirdim :)

Sonunda oyun başladı,oyunun başı çok bilindik bir Hababam Sınıfı esprisiyle başladı.Bu espri Rıfat Ilgaz'ın mı Aziz Nesin'in mi bilemedim.Ama Hababam Sınıfı'ndan alışık olduğumuz için gülemedim maalesef.Oyuna gitsenizde pek gülmeyeceğiniz için espriyi anlayatım.Hani okula müfettiş gelir ama soracağı sorular bellidir.İstanbul'u kim fethetti,Süleymaniye Camii'ni kim yaptı gibi sorular sorar.Öğrencilerde sırasıyla cevapları ezberler.Müfettiş gelir Şaban'ı kaldırır sorar.Şaban şaşırır,derken müfettişde azıcık kafayı oynatır,delirerek sınıftan çıkar.İşte bu espriye filmde çok güleriz ama ben oyunda sadece zoraki bir tebessümle kaldım.Oyunun sonrasının da pek komik olduğunu söyleyemeyeceğim.Yalnız salonun bir kısmı kahkaha krizine girdi,bir kısmı gayet sakindi.Demek ki her esprinin bir kitlesi oluyor veya bazıları kendini gülmeye ayarlayınca ne olsa gülüyor.Ve utanarak söylüyorum ki uyku moduna geçtiğim anlar oldu :) Arkadaşım benim o halime oyundan daha fazla güldü.Bir de erkek oyuncuların çorap renkleri mor,kırmızı,yeşil gibi canlı renklerdi.İlk başta birini farkettim,meğerse hepsi canlı renkleri tercih etmiş.Oyuna renk katmak istemişler sanırım.

Oyunculuklar gayet iyiydi,çok başarılı buldum.Ama oyun için maalesef sıkıcı diyeceğim.Belki de Aziz Nesin'in nükteli hikayelerini daha önce çok yerlerde gördüğüm içindir.Eğer bu esprilerle ilk defa karşılaşıyor olsaydım çok daha keyifli olurdu.
Önyargılı olmayın izleyin ve görün.Belki kahkaha kısmından olursunuz.Oyun 3 saat sürüyor,bilginiz olsun.



Ne Dersin Azizim?




Günlük yaşamımıza, bugünden düne Aziz Nesin’ in buruk mizahı ve eleştirisiyle bir bakış atan oyunu Yücel Erten sahneye koyuyor. Nesin’ in Kütüphaneler dolduran geniş külliyatından, hiç eskimeyen taşlamalar ve öyküler, müzik ve dansla bir arada sunuluyor.

Yazan: Aziz Nesin
Uyarlama ve Reji: Yücel Erten
Dekor Tasarımı: Nurettin Özkönü
Kostüm Tasarımı: Mihriban Oran
Işık Tasarımı: Yakup Çartık
Müzik: Sabri Tuluğ Tırpan
Dans Düzeni: Salima Sökmen
Dramaturg: Selen Korad Birkiye
Yönetmen Yrd.: Sündüz Haşar


Oyuncular:
Atsız Karaduman
Ali İpin
Hakan Vanlı
Burak Şentürk
Mahmut Gökgöz
Hülya Çelik
Ozan Uçar
Aylin Uzunlar

22 Mart 2010 Pazartesi

Merhaba

Blogspot uzantılı adreslere bir süredir giremiyordum.Takip ettiğim blogları okuyamayınca baya eksikliğini hissettim.Tabii kendi bloguma yazamayıncada aynı eksikliği hissettim.İnsanın hiç tanımadığı tanıyamayacağı insanların duygularını,hayata bakışını,yaptıklarını okuması çok eğlenceli.Kiminden birçok şey öğreniyorum,ufkum genişliyor.

Bu boşlukta bana verilen hayatı ve rolü en iyi haliyle yaşamaya çalıştım.Depresyonu en arkalarda bırakarak yoluma devam etmeye çalıştım.İnsana en iyi gelen şey birşeylerle uğraşmak.Hep uğraşım olmuştur,ingilizce kursu,spor,kitap dergi okumak gibi.Bu seferde yeteneksizliğime aldırış etmeden takı kursuna başladım.İsmeğin çok güzel kursları var.Ekimde başlıyor ve okullar kapanana kadar devam ediyor.İlk başlarda birkaç şey öğrenir sonra bırakırım diye düşünüyordum ama Ekimden beri her pazar sabahı erkenden kalkıp kursa gidiyorum.Hiçbir dersi kaçırmak istemiyorum.Çok yetenekli değilim ama yinede birşeyler yapabiliyorum.Sabah 9'dan akşam 4'e kadar vakit nasıl geçiyor anlamıyorum bile.Ve en güzeli hayatın sıkıntılarından,buhranından bir süre uzaklaşıyorum.Birşeyler yapıp taktıkça mutlu oluyorum.
Yazımın anafikrini veriyorum;Depresyona,sıkıntıya en iyi gelen şey köşene çekilip oturmak değil inadına hayata karışmak.

Gülmekten daha güzel ne olabilir ki diye düşünüp Eyvah Eyvah'ı izledim.Gerçekten çok komikti.Tabiiki her komik Türk filminde olduğu gibi argo,küfür vardı ama Recep İvedik fiyaskosu gibi değildi,dozundaydı herşey.Ata Demirer'i çok severim,tiplemeleri çok eğlencelidir.Bu filmdede tiplemesini en iyi şekilde yapmış,Demet Akbağ zaten tartışılmaz bir isim.Sadece gülmek,çok gülmek istiyorsanız gidin bu filme


Unutmadan bir de Özge BoraK Şakrak var ki bakmaya doyulmaz bir kadın.Ne kadar güzel gülen bir kadın.Bunun farkında olmalı ki sürekli gülümsüyor.Ama kesin bir kusuru vardır :) Böyle düşünmezsem aynalara küserim :)




Bu aralar kendimi sanatsal faaliyetlere adamış durumdayım.Bir de tiyatro oyununa gittim.Töre,devlet tiyatrolarının bir oyunu.İsminden de anlaşılacağı üzere bir töre hikayesi.Oyun zaman zaman güldürsede acı herzaman baki oluyor.

26 Ocak 2010 Salı

Vahşet Tanrısı

tiyatroKıgınlıklar,kızgınlıklar,atıp tutmalardan sonra iki kişi fire vererek bütün kızları topladım tiyatroya götürdüm.Oyunumuzun adı Vahşet Tanrısı.Dizilerden tanıdığımız isimler olunca sıkılmayacaklarını düşündüm zira hadi şuraya gidelim şunu yapalım deyip milleti ayaklandırıp üstüne bide ahali aktiviteyi beğenmeyince hem organize eden açısından hem de katılımcılar açısından sıkıcı bir durum oluşuyor.Fikir sahibi kişi kendini ev sahibi hissedip herkesi memnun etmeye çalışıyor.Oyun çıkışı arkadaşlarım teşekkür edince amacıma ulaşmış oldum.Oyunun konusuna gelince iki ailenin çocukları kavga etmişler ve birinin evinde toplanıp bu konuyu konuşuyorlar,konuşmaya çalışıyorlar.Zaman zaman kendi aile sorunlarına değiniyorlar eğlenceli bir şekilde.Kimi zaman küfür kimi zaman argo kelimeler kullanılıyor ve kahkahayı garantilemiş oluyorlar.Kadın oyuncuların mimikleri çok komikti,oyunun en komik taraflarını oluşturmuştu.Özellikle Aşkı Memnu'dan bildiğimiz Zerrin Tekindor'un mimikleri,tavırları çok eğlenceliydi.Hele bir kusma sahnesi var ki Zerrin Tekindor o vücut hareketini nasıl yapıyor diye düşünüyorsunuz,bence öylece kalabilmek zor gibi gözüküyor.Oyun çok anlamlı,iyi bir konusu olan bir oyun değil ama eğlenmek için izlenmeli.Oyuncular çok başarılı.

Vahşet Tanrısı
Yazan: Yasemin Reza
Çeviren: Zeynep Avcı
Yöneten: Celal Kadri Kınoğlu
Dekor Tasarım: Serpil Tezcan
Giysi Tasarım: Serpil Tezcan
Işık Tasarım: Ayhan Güldağları
Asistanlar: Başak Özyönüm, Melissa Toklu
Sahne Amiri: Mehmet Dağlı
Kondüvit: Nil Nuran Tanrıseven
Işık Kumanda: Abdullah Basık

Rol Dağılımı:
Ülkü Duru, Zafer Algöz, Zerrin Tekindor, İşdar Gökseven

Konu:
Çocukları kavga etmiş olan iki aile “medeni bir uzlaşmaya varmak” istemektedir. “Kibarca” konuşmaya başlarlar aralarında. Ama sonunda kıyamet kopar. Çünkü hayatları farklı mutsuzluk biçimlerinden oluşan bu dostlarımız şu gerçeği bilmiyorlardır: İnsan aşkı ve evliliği hayalleriyle –yeteneğiyle- yaratır ve karakteriyle mahveder.

Karakter kaderdir!
Ve çocuklar evden çıkıp “hayata karışırlar”.