2 Kasım 2010 Salı

                                                                
Dışarda hissediyorum kendimi.Boşlukta,yapayalnız...İçinde bulunduğum hiç bir ortamın içinde değilim aslında,sadece orada öylece duruyorum.Hem yalnız olmak istiyorum hem de yalnız hissetmemek.Konuşmak istiyorum ama konuşmaya çalışan ben olmayayım istiyorum,onlar gelsin konuşsun istiyorum.Ruh halime göre davete katılmak ya da en kibirli halimle şimdi konuşmak istemiyorum demek istiyorum.

Uzun zamandır bu denli kabuğuma çekilmemiştim.Ama kabukta yaşamıyorum, geziyorum dolaşıyorum bazen güldürüp bazen gülüyorum.Ama derinlerimde yapayalnızım.Depresyonun dibini görüyorum ki ben en fazla 4 gün depresif olabilirim.Sonrasında kendimden sıkılıp,hayat güzel eğlen coş moduna girerim.Ama bu sefer bu kadar kolay örtemedim üstümü.

Yüzüm her birine ayrı isim takmak istediğim sivilcelerle doldu,taştı.Ergenlik sivilcesi de acısı da geçip gidiyor.Peki yetişkin acı ve sivilceleri...

Aslında her şey onu bir gelinin yanında damatlıkla görmemle başladı.Hakkını yemeyeyim bu sefer damatlık daha çok yakışmış.Sanırım insan tecrübeli olunca daha iyi seçmeye başlıyor.Aynı performansı kendimde de bekliyorum.
Gördüm evet...Olmaz dediğim,bir heves dediğim oldu da bitti maşallah kıvamındaydı artık.Olmasaydı da benim payıma düşen hiçbir şey olmayacaktı zaten.Olduğunda da bir şey değişmedi hayatımda sadece artık isim takmak istediğim sivilcelerim vardı.

Biliyorum ben küllerinden doğan bir akrep burcuyum :) (ben değil zoyak söylüyor bunu) Ve yakındır silkinip kalkmam.

25 Ekim 2010 Pazartesi

Panorama 1453 Müzesi

Keyifsizliği gidermenin en iyi yolu keyifli şeylerle ilgilenmektir demiş bir düşünür.
Hangi düşünür mü tabii ki blog sahibesi olan fazla düşünür arkadaş :)

Hayatımıza renk katmak ve zamanımızı faydalı bir şekilde değerlendirmek için birkaç arkadaş her hafta bir müzeyi gezmeye karar verdik.Bu haftaki durağımız Topkapı'da ki Panorama 1453 Fetih Müzesi oldu.
Müze dediğime bakmayın,sanki bir dünyanın içerisine giriyorsunuz.Müze küçük ve ziyaretçi sayısıda fazla olunca,içerdekiler çıkınca yeni ziyaretçileri alıyorlar.Biz de heyecanla girmeyi bekliyorduk.Merdivenlerin başında beklerken Fatih Sultan Mehmet ve fetihle ilgili yazıları okuyorduk.Merdivenden yukarısı baya karanlık duruyordu..Hani sinema salonuna girerken karanlık bir koridordan geçersiniz ya aynen öyle gözüküyordu.Ama sonradan anladık ki hiçbir şey göründüğü gibi değil.Dışardan bakmak başka,içinde olmak başka şeymiş.(Felsefi sözlere dikkat lütfen :))

Merdivenlerde çıkınca tam ne olduğunu seçemeden,eliniz güneş gözlüğünüzü ararken bir de bakıyorsunuz ki ne güneşi !  kapalı alandasınız.Güneş sandığınız şey ise panoramik bir resim ve sanırım ışıkla aydınlatılmış.
Zaten müzenin tanıtımında ; ziyaretçiler ilk 10 saniye şaşırıp kalıyor diyor ve aynen böyle de oluyor.
Müze çok küçük 15 dakikada gezilmesi gerekiyor.Ve genelde okullar geldiği için fazla kalabalık ve gürültülü.İstanbul'un fethinde bile belki bu kadar ses,kargaşa yoktur :) İnsan hiç çocuk olmamış gibi büyünce hemen de söyleniyor bu çocuklara.Biraz sessiz olun,hişşttt diye.Yaşlandık mı ne :)


Müzenin çok güzel resimlerini çektim,en kısa zamanda paylaşacağım.

Müze kart geçmiyor.Giriş ücreti 5 tl,öğrenci içinde 3 tl.Ayrıca sesli anlatım var o da 5 tl.Biz almadık ama siz alın ve anlatımı da dinleyin.Daha zevkli olur.


Müzenin sitesindeki tanıtım 

Burada İstanbul'un fethine yeniden tanık olacak ve kente giriliş anını neredeyse aynen yaşayacaksınız. Macar topçu ustası Urban'ın döktüğü toplara dokunup Kostantinopolis'in surlarına doğru onların patlamalarına şahit olacaksınız. Sultan II. Mehmed'in binlerce askerinin tekbir seslerini ve Mehter Marşı'nı duyup, belki de eşlik edeceksiniz.


Panorama’nın kalbi olan resim, 38 metre çaplı bir yarım küre üzerine yapılmıştır. Yarım kürenin iç yüzeyini kaplayan resim, 2350 m2 olup, resimle ziyaretçi platformu arasındaki 650 m2'lik 3 boyutlu objeler platformuyla birlikte, toplam 3000 m2'lik dev bir büyüklüğe ulaşmakta ve ziyaretçiyi her yönden kuşatmaktadır.
 
Müzenin, panoramik resim ile ilgili çalışmalarına 2005 yılında başlanmış, 2008 yılında tamamlanmıştır. Bu çalışma 8 sanatçı tarafından yapılmıştır. Resimde 10.000 figür çizimi vardır.
 
Çerçevesi ve sınırı olan bir resim, ne kadar derinlik ve üç boyut duygusu uyandırırsa uyandırsın çerçevesini ya da sınırını görebiliyorsanız, onun sizden ne kadar uzakta asılı olduğunu anlarsınız. “İSTANBUL 1453 Panoramik Müzesi”ndeki çalışmada resmin bittiği yer diye bir şey olmadığı için, resme bakan kişi optik alışkanlıklarıyla eserin gerçek boyutlarını kavrayamayacaktır. İzleyici, platforma çıktığı anda 10 saniye kadar sürecek bir şok yaşamaktadır. Bu durum, resmin gerçekliğini ve boyutlarını kavramayı sağlayacak referanslar, başlangıç ve bitiş gibi dayanak noktaları bulamamanın şaşkınlığıdır. Burası insana, kapalı bir mekâna girildiği halde, bir şekilde tekrar üç boyutlu dış mekâna çıkılmış duygusunu yaşatmaktadır.

http://www.panoramikmuze.com/

Doğumgünümmüş...

Doğumgünüm.

      Mutlu mu olmam gerekiyor?
                             
  Değilim...

Geleceğe iyimser bakacak gücüm de,umudum da yok.

22 Ekim 2010 Cuma

Mantık oyunları

Buldum,buldum canım sıkılınca neyle uğraşacağımı buldum.Mantık oyunları çok severek oynadığım bir oyun.Oyun dediğime bakmayın sudokunun cümleli hali gibi.İpucu olarak verilen bilgilerden yola çıkarak kim kiminle nerede ne zaman gibi sorulara cevap arıyorsunuz.Çok eskiden bulmaca hastalığına tutulduğumda çözmüştüm bu sorulardan.

Kitapçıda gezerken tekrar karşıma çıktı bu küçük kitap ve hemen edindim.İşten eve dönüş yolunda çözmeye çalışsamda servis karanlık olduğu için çözümü işyerinde arıyorum.Hem de işyerindeki boğucu havayı dağıtmış oluyorum.Yaşasın mantık oyunları...

Reçetenize zihin açıcı,sıkıntı giderici,dert tasa unutturucu bir kitap yazıyorum.Edininiz lütfen :)



20 Ekim 2010 Çarşamba

Nazım Hikmet Ve Yahya Kemal Beyatlı

Yahya Kemal Beyatlı,Celile Hanım'a tutkundur,aşıktır ama onların aşkı mutlulukla sonlanmayacak bir aşktır.Yahya Kemal evlenmeye bir türlü yanaşmaz.

Celile Hanım,sevdiği adamdan aldığı son mektuptan sonra ülkesini terkedip Paris'e yerleşir.

Celile Hanım,Nazım Hikmet'in annesi,Yahya Kemal'de hocasıdır.Yahya Kemal'in, bir gün pardesüsünün cebinde eline bir kağıt takılır.Kağıtta,"Hocam olarak girdiğiniz bu eve babam olarak giremezsiniz" yazmaktadır.Celile Hanım'ın bu mektuptan asla haberi olmaz.Ve aldığı son mektupla ülkesini terkeder.

Yahya Kemal'in meşhur şiiri sessiz gemi aslında bu aşk için yazılmış.

Sessiz Gemi

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden


Yahya Kemal hiç evlenmez.Öldüğünde evraklarının içinden iki kurmuş çiçek yaprağı olan bir zarf bulunur.Üzerinde "Bu zarfın içindeki hatıra,19 Ağustos 1930'da Sirkeci garında gece saat 10'da veda ettiğim aziz bir kadının göğsündeki çiçektendir.Koparıp verdiği bu iki yaprağı daima muhafaza edeceğim." yazmaktadır.

Kaynak

17 Ekim 2010 Pazar

Pera Lounge ve Topkapı Sarayı

Gezmeye görmeye meraklı biri olarak İstanbul'daki tarihi yerleri gezmediğimi farkettim.Oysaki Dünya'nın bir ucundan insanlar bu güzel şehri görmeye geliyorlar.Bizse elimizin altındakilerin kıymetini bilmiyoruz.Nasıl olsa daha buralardayız deyip hep seçimimizi başka yerlerden kullanıyoruz.Artık buna bir son :) dedim ve tarihi yerleri gezmeye karar verdim.
Kıymetli arkadaşlarımdan biriyle ilk durağımız Topkapı Sarayı oldu.Müze kart edinerek gezmeye başladık.Kart ve bilet kuyruğu baya yoğundu.Ziyaretçilerin çoğunluğunu turistler oluşturuyordu.
Ve sarayı gezmeye başladık.Çok kalabalık olduğu için sıraya girip geziyorsunuz,bunun içinde hızlıca gezmek gerekiyor.Daha sakin bir zamanda tekrar gezmek isterim.Fotoğraf çekmek yasak olduğu için çekemedim maalesef.Gerçekten çok güzel eserler sergileniyor,bunlardan en önemliside kaşıkçı elması.

Efsaneye göre: 1774 yılında Pigot adında bir Fransız subayı, bu elması Hindistan'ın Madaras Mihracesi'nden satın alıp Fransa'ya götürür. Bir zaman sonra tekrar satılığa çıkartılan elması Napolyon'un annesi satın alır ve uzun süre göğsünde taşır. Ne var ki, Napolyon sürgüne gönderildiği zaman, oğlunu kurtarabilmek için, annesi de elması mecburen satılığa çıkartır. İşte o sırada, Fransa'da bulunan Tepedelenli Ali Paşa'nın bir adamı, paşa adına 150 bin altın ödeyerek elması satın alır ve paşaya getirir.
Sultan II. Mahmud zamanında, Tepedelenli Ali Paşa, devlete karşı ayaklandığı gerekçesiyle öldürülür, paşanın varlıklarına el konulur ve nesi var nesi yoksa Osmanlı Hazinesine gönderilir. Böylelikle, Napolyon'un annesinden satın alınan "Kaşıkçı Elması" hazineye girmiş olur.
Bir başka rivayete göre ise:1699 yılında İstanbul'da Eğrikapı çöplüğünde dolaşan baldırı çıplak takımından bir elmasın adı da buradan gelir. Kaşıkçı götürür, bu taşı bir kuyumcuya 10 akçaya satar. Kuyumcu taşı arkadaşlarından birine gösterir; kıymetli bir elmas olduğu anlaşılınca sus payı ister. Aralarında kavga çıkar. Mesele Kuyumcubaşıya akseder. Kuyumcubaşı kavgacıların eline birer kese akçe vererek taşı alır. Fakat bu sefer de olayı sadrazam Köprülüzade Fazıl Ahmet Paşa duyar, taşı kendisi için satın almaya hazırlanırken, mesele Padişaha akseder. IV. Mehmet(Avcı Mehmet) bir Hattı Hümayun ile elması Sarayı Hümayuna getirtir ve Saray elmastraşına verilir. Eğrikapı çöplüğünde bulunan taş işlenince meydana 86 karatlık nadide bir elmas çıkar. Kuyumcubaşıya Kapıcıbaşılık rütbesiyle bir kese bahşiş ihsan olunur.

Kaşıkçı elması'nın çevresini iki sıra 49 adet pırlanta kuşatmaktadır. Bu haliyle elmas, yıldızların ortasında pırıl pırıl parlayıp gökyüzünü aydınlatan bir dolunayı andırır.

Gelelim yazının diğer konusu olan Pera Lounge kısmına.Topkapı Saray'ındaki mağazayı gezerken kulağımıza çok hoş bir melodi çalındı.Pera Lounge'dan geliyormuş bu güzel melodi.Can Atilla,Yasmin Levy,Ömer Faruk Tekbilek gibi sanatçıların eserlerinden oluşan enstürmantal bir albüm.Merak edenler buradan dinleyebilir.
Pera Lounge