7 Nisan 2014 Pazartesi

Tophane Artwalk



Uzun zamandır gitmek istiyordum, bu hafta kısmet oldu. Taksim, Tophane, Karaköy istikametinde bazı galeriler anlaşarak belirli bir pazar gününde kapılarını ziyaretçilere açıyorlar. Cumartesi çalışan sanat severler için bulunmaz bir nimet.

İlk durağımız Taksim'de Mısır apartmanı Galeri Nev oldu. Burada Selçuk Demirel Şimdi sergisi vardı. Fransız Kültür Merkezin'de ayrı sergisi var sanatçının.










Tophane'ye doğru ilerlerken durağımız Galeri Apel oldu. Burasına bayıldım taş duvarlar ahşap yerler. Camlar deseniz bir harika. Yaşamak istediğim ter tam olarak böyle bir ev.


Burada Emre Senan çalışmaları vardı ve oldukça ilginç çalışmalar. Renk kullanımı Van Gogh'u çağrıştırıyor.



 Bunlar da ilginç video görüntülerinden birkaç kare







 Bunlarda her zaman açık olmayan deposundan









 Bunlar Selin Kohen Levi eserleri






 Burası yeni açılan, gördüğümüze pek bir sevindiğimiz Galeri Mcrd
Alexandre Dujardin, Asena Hayal, Balca Arda, Sonia Klajnberg, Yiğit Hepsev çalışmaları vardı.



 

Günümüzdeki sanatın işlevselliği vurgulanmış :)




Galeri Pg Art, burada simitin yanında peynir de vardı,takdir ettik kendilerini :) Füruzan Şimşek çalışmaları



Bu da oldukça ilginç çalışmalardan biriydi. Tablonun ortasına video yerleştirilmiş.



Galeri Merhart, K.Deniz Pireci
Seramikten yapılmış gelinlik, dantel ve halı. Sanatçıyla konuşma fırsatımızda oldu, hepsini tek tek elleriyle yapmış. 3 senede tamamlamış.



Çocukluktan bugüne fotoğraflarından oluşuyor.


Galeri Mixer, Meltem Sırtıkara, Cins















Bu kadar yorgunluğun üstüne kendimizi Karaköy'de yeni açılan pahalı kafelerden birine attık. Malum mekanlar salaş ama fiyatlar cep yakıyor, bildiğimiz rize çayını allayıp pullayıp afili bir ingilizce isim verip 10 tl'ye satıyorlar.

4 Nisan 2014 Cuma

Kağıthane


Trump Towers Cadde'de güzel bir dükkan Kağıthane. İçinde değişik defterler, takvimler, ayraçlar bulabilirsiniz. Fotoğraf çekmeme izin verdiler sağolsunlar :)
                                 
              İddialı bir kartvizitleri var ama kazanacakları bir iddia



güzel işlerinden birkaçı











3 Nisan 2014 Perşembe

10.000 adım

Yeni furyalardan biri de günde 10.000 adım atmak. Yürümeyi seven biri olarak benim için ulaşılamayacak bir hedef değil. Yaparım ben bunu deyip 2-3 kilo fazlamı vermek niyetindeyim. Mayıs ayında İspanya sokaklarında daha hafif dolaşmak istiyorum :)  Peki bu adımları nasıl sayacağım derken adım sayar diye bir şey olduğunu gördüm. Alsam mı hangisi iyi hangisi kötü derken akıllı telefon uygulaması varmış, onu yükledim. Google Play'den indirebilirsiniz, pedometer adı. %98 doğru olduğunu düşünüyorum. Ve dün ilk 9.200 adımımı attım. Sabahları da biraz yürüyorum bugün onu da saydım o da 1200 civarı yapıyor. 10.000 adımı fazlasıyla tamamlamış oluyorum. Her gün bu kadar yürüyemem ama haftanın 5 günü kesin yürürüm. Adım sayarak işi eğlenceye ve iddiaya dönüştürmüş oluyorum, kendi kendime çok pis gaz veriyorum. Yürümeyi sevenlere tavsiye olunur efenim

20 Mart 2014 Perşembe

Kadınlar arası dostluk

Sanırım 5-6 sene öncesiydi. Karşı masamdaki kişi arkadaşlarından yakınıyor, yediği kazıkları anlatıyordu. Bense o zamanlar hayatımın en güzel günlerini yaşıyordum, bir çok arkadaşım vardı istediğim ortamı bulmuş. Kakara kikiri yapıp, bol bol geziyorduk. Ne kadar şanslıyım, bana şimdiye kadar kazık atan arkadaşım olmadı demiştim. Demek ki zamanı daha gelmemişmiş. En büyük kazığı o karşı masa attı o da ayrı bir mevzu.

Geçen gün arkadaşımın 14 yaşındaki kız yeğeni en iyi arkadaşından bahsederken o benim arkadaşım değil, kardeşim dedi. Bende tebessüm ederek, bu yaşlarda öyle oluyor ama büyüdükçe her şey değişiyor, arkadaşlıklar da değişiyor dedim. Bende hatırlıyorum hep beraber gezer, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Hatta akraba gezmesine bile arkadaşımı götürmüşlüğüm vardı. O arkadaşım bir gün, yaşlanınca birbirimizi göremeyeceğimizi ima etti. Ve ben ne kadar üzülmüştüm çünkü hiç aklıma görüşmeyeceğimiz gelmemişti. Hep her zaman görüşeceğimizi düşünmüştüm. O arkadaşım yıllar sonra yurt dışına gitti ve iletişimimiz zayıfladı. Geleceği önceden görebilmişti demek ki.

Sonra başka yakın arkadaşlarım oldu, sürtüşmeler başladı. Çünkü kadınlar arasında hep bir çekememezlik vardı. Derler ya kadından kadına arkadaş olmaz diye biraz doğru. İlla ki bir kıskançlık oluyor.

Benim gibi mesafe koyamayanlar için daha da sıkıcı bir durum bu. Ben ya hiç bir şeyimi anlatmam ya da ne var ne yok kendime bir şey saklamadan anlatırım. Ortam yoktur benim. Hep politik davranan, mesafeyi koruyan insanlara özenmişimdir. Zaman zaman yargılasam da bu davranışlarını, kendini koruma açısından doğru bir davranış olduğunu düşünüyorum.

34 yaşındayım ve hala insan ilişkilerinde bir formülüm yok, hala rayına oturtamadım, nasıl davranmam gerektiğini öğrenemedim ne yazık ki.