17 Temmuz 2009 Cuma

Nasip değilmiş


Uzun zaman oldu resimlere bakmayalı.Oysaki mouse ile bir tıklamama bakar herşey,bir anda tüm resimler açılır önümde.Ama yüreğim kaldırmaz ki bunu.Küçücük yüreğim sıkışır,daralır,gözyaşlarım bedenime ağır gelir akar gider gözbebeklerimden aşağıya.Bitmedi mi gözyaşların diyeceksin...Gönül ağrım,kalp sızım bittiğinde belki yaşlarda biter.Ama daha bitmedi.Ağlamıyorum bu aralar saklı tutuyorum gözyaşlarımı.Oysaki ne çok ihtiyacım var hıçkırmaya.Sulandı gözlerim yine ama içime akıtmaya çalışıyorum.Kaçak bir iki gözyaşı için açıklamam,hastayım grip oldum oluyor.Fonda Özcan Deniz çalıyor.Nasip değilmiş vuslat...

Bir tarafım yalnız da ayağa kalkarım dinliyor,diğer yanım nasip değilmiş.


yok bir sitemim,hayatta herşey kısmet

soldu gençliğim ömrümü aşka ziyan ettim

ağla gönlüm nasip değilmiş vuslat

rahat uyu yar sana hakkımı helal ettim


bu da benden "sevinçlerimi ümitlerimle birlikte rafa kaldırdım"

Dedim ki çok yalnızım...


Dedim: Çok yalnızım.
Dedin: ... فَإِنِّي قَرِيبٌ Ben ki sana çok yakınım. Bakara-186
Dedim: Evet biliyorum sen bana yakınsın ama ben senden uzağım, keşke ben de sana yakın olabilseydim.
Dedin: وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ Rabbini sabah akşam, yüksek olmayan bir sesle, kendi kendine, ürpertiyle, yalvara yalvara ve için için zikret. Araf-205
Dedim: Buda senin yardımını ister
Dedin: أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ALLAH'ın sizi bağışlamasını istemez misiniz? Nur-22
Dedim: Tabii ki, beni affetmeni çok isterim.
Dedin: وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ(Öyleyse)Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin. Gerçekten benim rabbim, esirgeyendir, sevendir. Hud-90
Dedim: Çok günahkârım, bu kadar günahla ben ne yaparım?
Dedin:أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ ALLAH'ın, kullarının tövbesini kabul edeceğini.. ve ALLAH'ın tövbeyi çok kabul eden ve pek esirgeyen olduğunu hâlâ bilmezler mi? Tevbe-104.
Dedim: Defalarca tövbe edip tövbemi bozdum, artık yüzüm kalmadı.
Dedin: اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (2) غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِِ ALLAH aziz ve bilendir, o günahları bağışlayan ve kullarının tövbesini kabul edendir. Ğafir-2/3.
Dedim: Bunca günahım var,hangisinin tövbesini yapayım?!
Dedin: إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًاALLAH bütün günahları bağışlayandır. Zümer-53.
Dedim: Yani yine gelsem yine beni bağışlar mısın?
Dedin: وَ مَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُALLAH'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur. Ali İmran-135
Dedim: Ne kadar güzelsin ALLAH'ım! Bilmiyorum bu sözlerin karşısında niçin böylesine içim içime sığmıyor ve erimeye başlıyorum, seni çok seviyorum.
Dedin: إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ Şüphesiz ki ALLAH tövbe edenleri ve temizlenenleri sever.
Birden 'İlahım ve Rabbim benim senden başka kimim var' dedim. Sen de أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ 'ALLAH kuluna yetmez mi?' (Zümer-36) dedin.
Dedim: Sen ki beni bu kadar çok seviyorsun ve bana karşı bu kadar iyisin ben ne yapabilirim? Dedin: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا (41) وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (42) هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا Ey inananlar! ALLAH'ı çokça zikredin. Ve O'nu sabah-akşam tesbih edin. Sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için üzerinize rahmetini gönderen Odur. Melekleri de size istiğfar eder. ALLAH, müminlere karşı çok merhametlidir. Ahzap-41/43.

16 Temmuz 2009 Perşembe

Orada bir köy


Orada bir köy var uzakta,o köy benim köyüm diyebilsem keşke.Birkaç eşyamı toplayıp,birkaç kitap,cd alıp o köydeki eve gidebilsem keşke.Deniz kıyısında olması,bahçeli olması,güzel olması hiç önemli değil.Sakin,sessiz ve içinde olduğumda benim olsun yeter.Orada kitap kahramanlarının dünyasına girsem,kulağımdaki müzikle dans etsem,eğlenceli filmler izleyip gülsem,dramlarda hıçkıra hıçkıra ağlasam.Deli gibi kendi kendime konuşsam,kendimle uzun ve güzel sohbetler edip kendime kahve ısmarlasam.Dinlesem ruhumu,iç sesimi.Arınsam içimdeki kötülüklerden.

Orada bir köy uzakta o köy benim köyüm değil....

9 Temmuz 2009 Perşembe

Azimkar karınca


akşam babam cep telefonuna kaydettiği bir karıncayı gösterdi.Çekirdek taşıyan karınca,bir karıncaya baktım bir çekirdeğe.Belki 10 kattan daha büyük karıncadan çekirdek,ama yılmadan taşıyor karınca onu.Babamın dediğine göre yorulunca bırakıp biraz dolaşıp tekrar gelip taşıyormuş.Aklıma geldi birden, düşünsenize bir karınca yükünün kat be kat üstü bir yiyeceği yuvasına götürmeye çalışıyor,belki kışa hazırlık yapıyor,belki çocuklarına yediricek ama o bu kadar uğraş verirken biz yolda yürürken o koca adımlarımızı hiç dikkat etmeden karıncanın üstünde sonlandırabiliriz.Ve karınca çektiği eziyetle kalır,oracıkta ölür gider ve çekirdeği sahipsiz kalır.Bundan sonra attığım her adıma dikkat edeceğim,karıncalar artık daha kıymetli benim için.Bu kadar azimkar bir canlıya yaşama şansı vermeliyiz.Bu kararımı masamda gezinen karıncalarla yaşama şansı vererek başlatmış bulunuyorum.Çok sevgili,pek değerli çalışma arkadaşım en sevdiğim renk olan mor bir çiçek bırakmış masama,içindede bir sürü karınca :) birkaçını öldürmeden masamdan uzaklaştırdım,birkaçı hala masamda çekirdek tanesi arıyor.

2 Temmuz 2009 Perşembe

Safran Sarı



Kitapçıları dolaşmayı çok seviyorum,kitap okumayı da çok severim.Romanlar pek ilgimi çekmez genelde felsefeyi,psikolojiyi romanlaştırarak anlatan kitapları severim.Bazen internetten araştırma yaparım,kim hangi kitapları okumuş neleri beğenmiş.Yine yaptığım bir araştırmayla kitap arayışına çıktım ama aradığım kitabı bulamadım maalesef.Başka bir kitap arayışına girdim,bir kitabın ilgimi çekip çekmeyeceğini arkasını okuyarak anlamaya çalışırım.Aslında birşey anlaşılmaz ama yinede okurum.Kitap fiyatları çok pahalı, 20 tl nin altında kitap yok neredeyse,sonrada korsan kitap almayın diyorlar.Üzgünüm pahalı olan kitapların korsanı varsa alıyorum,ama uygun fiyatlarda ise orijnalini alıyorum.Farkettim ki 10 tl olan küçük boylu kitaplar vardı,ufak tefek biri olduğum için genelde eşyalarımda tipime göredir.İşyerindeki hesap makinem bile küçücüktür,ama çok seviyorum onu.Bu kçük kitaplarıda çok beğendim,mutlaka birini almalıydım.Çantada taşınmaları da çok kolay olurdu.İnci aral ın safran sarı kitabını almaya karar verdim.Daha önce bu yazarın kitabını hiç okumamıştım.Kitap başlarda çok sıktı beni,çok detaya yer verilmişti ve detaylar genelde beni boğar.Bazı sayfaları atlasamda kitabı sonunda bitirdim.Okumasamda hayatımda birşey değişmezdi,okuyuncada değişmedi,sadece vaktimi değerlendirmiş oldum.Anladım ki romanlar bana göre değil.
Şimdi elif şafak ın aşk romanını okumak istiyorum,elif şafak ta hiç okumamıştım.Ama bu kitap oldukça farklı,şems var içinde şemsin 40 öğretisi.Okuyunca detaylarını yazacağım...

Tutunuyorum


Mutluluk bir varış değil,yolculuktur.Bu sözü çok seviyorum,kısa ama anlamı çok kuvvetli bir cümle.Hayatımızda mutlu anlar vardır kıymetini bildiğimiz veya bilmediğimiz.
İnsanın karnı her daim tok olmadığı gibi ruhu her daim mutlu olamazda.Varlığın kıymeti yoklukla anlaşılır bazen.Ama kendi adıma ne kadar mutsuz olsamda herzaman güneşli güzel günlere inandım.Gerçi güneşli günler inancım zamanla güneşli anlara dönüştü ama yinede güneşi görebilme inancımı,umudumu hep içimde saklı tuttum.Hiçbirzaman tam melankolik,depresyonun dibine batmış olmadım.
Şarkılarım vardı benim,dinlerken dans edip hayal kurduğum,iç konuşmalarım vardı hayatı istediğim gibi yaşadığım.Bunlar beni ayakta tuttu hep,hayata bir tarafından tutunmaya çalıştım hep.Ne kadar diptede olsam arkadaşımın hadi dışarı çıkalım daveti içimde kıpırtılar oluşturdu.Hadi gidelim dedim,kötüyüm gelemem demedim.
Dememeli insan zaten,insanı kuyusundan çıkaracak tek kişi yine kendisidir.Sen istemezsen kuyuya uzatılan eli görüp,ona tutunup çıkamazsın.

Hayatımın hiç düşünmediğim bir noktasındayım,bir bitişin içindeyim,bitişin zamanını bekliyorum.Bir yandan kendimi iyi etmeye çalışırken bir yandan da sona hazırlamaya çalışıyorum kendimi.Bir yandan bittiğine inanmaya çalışırken bir yandan da bilmeyenler için bitmemiş gibi davranıp rol kesiyorum.Ama yinede ayaktayım,yaşıyorum ve hayatı seviyorum.
Ağlanması gereken yerde ağlarım ama gülünecek yeri de kaçırmam.Hayat istesek de istemesek de akıp gidiyor,kendimi bu akışta daha da kötü hissetmemek için tutunmaya çalışıyorum.

25 Haziran 2009 Perşembe

Cehalet mutluluktur



Biraz saf olsan herşey daha güzel olucak dedi arkadaşım.Fazla akıllıymışım.Ve düşündüm onu haklı buldum.Akıl sadece işyerinde işe yarıyor.Aklımı akşamları iş çıkışı bırakıp,sabah işe geldiğimde başıma almayı düşünüyorum.Saçlarımı da sarıya boyatsam diyorum.
Cehalet mutluluktur,son zamanlarda bunun doğru olduğunu düşünüyorum.Ne kadar az bilirsen o kadar sorgular,her söylenene inanır ve mutlu olursun.Konuyla ilgili sevdiğim bir atasözümüzde
"Akıllı olup dünyanın kahrını çekeceğine,deli ol dünya senin kahrını çeksin"dir.
Küçükken akıllı olmaya çalışacağım demiştim,her söylenen inanmayıp araştıracağım demiştim.Birçok konuda fikri olan insanlara hayrandım,nasıl bu kadar şey biliyorlar diye düşünürdüm.Zamanla kendimi yetiştirmeye çalıştım,sürüde bir koyun değil araştırıp sorgulayan öğrenmeye hevesli bir insan olmaya çalıştım.Duyduğum anlamını bilmediğim herşey benim için araştırma konusu olmuştu,internetin hayatıma girmesiyle yeni şeyler öğrenmek daha kolay oluyordu.Öğrendikçe mutlu oluyordum.Kısacası bilgiye aç bir insandım.Etrafımdakilerden biraz daha bilgili oldum zamanla.Ama bu bilgi hevesi herkeste olmadığı için sanırım çokbilmiş görülmeye başladım.Oysaki benimki sadece bildiğini paylaşmaktı.
Özel ilişkilerimde ne yazık ki bilgiden pek hoşlanmayanlar insanlar oldu.Sanırım bilgim onları korkuttu,saf olmak gerekiyor ilişki için galiba.Dedektifliği de sevdiğim için başarısız ilişkiler yaşadım.Oysaki kurcalamasam,bana sunulanla mutlu olsam,arkasını araştırmasam bugün mutlu olurdum,yoksa olmazmıydım.Cehalet mutluluk mu? hala cevabını bulamadım.